Eventfotografie wordt vaak vooral gezien als iets voor achteraf.
Na een evenement verschijnt er een fotoverslag op de website, worden beelden gedeeld op social media en bewaart de organisatie een serie waarmee later teruggekeken kan worden. Bij een jaarlijks evenement worden diezelfde foto’s vaak maanden later weer gebruikt om de volgende editie aan te kondigen.
Allemaal goede redenen om een evenement vast te leggen.
Maar terwijl ik evenementen fotografeer, merk ik steeds vaker dat een deel van die beelden juist waardevol is op het moment dat het evenement nog bezig is.
Want waarom wachten tot morgen met laten zien wat er vandaag gebeurt?
Hier lees je meer over mijn visie op Event- en Festivalfotografie
Het evenement is al bezig, en de communicatie ook
Op het moment dat de deuren opengaan, begint tegenwoordig niet alleen het evenement.
Ook de communicatie eromheen komt op gang.
Bezoekers delen foto’s en video’s op Instagram. Organisatoren plaatsen Stories. Artiesten, standhouders of deelnemers delen waar ze zijn en mensen die thuis zitten krijgen gedurende de dag steeds meer mee van wat er gebeurt.
Juist op dat moment zijn goede beelden interessant.
Een foto van een lege festivallocatie die ’s ochtends aankondigt dat alles klaarstaat heeft een andere functie dan een beeld van diezelfde plek een paar uur later, vol bezoekers.
Het eerste zegt:
we gaan beginnen.
Het tweede:
dit gebeurt hier nu.
En dat laatste beeld kan al relevant zijn terwijl het evenement nog volop bezig is.
Een paar sterke foto’s kunnen genoeg zijn
Daarvoor hoeft niet meteen de volledige reportage verwerkt te worden.
Sterker nog, dat zou meestal helemaal niet praktisch zijn.
Tijdens een evenement ligt mijn aandacht in eerste instantie bij fotograferen. Ik wil verschillende onderdelen vastleggen, mensen en sfeer zoeken en ondertussen in de gaten houden wat er op het programma gebeurt.
Maar ergens tussendoor kan een korte selectie van een paar sterke beelden al genoeg zijn.
Een overzicht waarop zichtbaar is dat het druk is. Een goed moment tussen bezoekers. Een spreker op het podium. Een volle zaal. Een artiest. Een glas dat wordt ingeschonken.
Beelden die in één oogopslag vertellen:
hier gebeurt iets.
Zo’n kleine selectie kan direct gebruikt worden voor bijvoorbeeld Instagram, Facebook, LinkedIn of communicatie vanuit de organisatie zelf.
De complete serie komt later.
Snel leveren vraagt om andere keuzes
Dat klinkt misschien simpel: foto maken, versturen, klaar.
In werkelijkheid zit daar nog een stap tussen.
Een beeld dat ik rechtstreeks uit mijn camera haal, is niet automatisch een foto die ik wil afleveren. Ook een snelle selectie moet passen bij hoe ik normaal werk.
Dus moet ik tijdens het evenement niet alleen fotograferen, maar op een geschikt moment ook selecteren, bewerken en afleveren.
Dat betekent vooral dat ik keuzes moet maken.
Niet twintig bijna dezelfde beelden bekijken, maar snel herkennen welke foto het verhaal op dat moment het beste vertelt. Bewerken waar nodig. Exporteren. Versturen. En daarna weer verder met de reportage.
Bij een festivalopening kan een eerste kleine selectie daardoor soms al ongeveer een kwartier na opening beschikbaar zijn.
Niet de hele reportage.
Wel een paar beelden die op dát moment relevant zijn.
Snel hoeft niet hetzelfde te betekenen als haastwerk
Daar zit voor mij wel een belangrijke grens.
Als snelheid belangrijker wordt dan het beeld zelf, schiet het zijn doel voorbij.
Ik wil niet tijdens een evenement voortdurend achter een laptop zitten omdat iedere foto binnen drie minuten online moet verschijnen. Dan ben ik uiteindelijk meer bezig met contentbeheer dan met het fotograferen van het evenement waarvoor ik gekomen ben.
De snelle selectie moet daarom beperkt blijven.
Een paar beelden die goed genoeg zijn om daadwerkelijk namens een organisatie gepubliceerd te worden. De rest krijgt na het evenement de aandacht die een volledige reportage nodig heeft.
Dat geeft eigenlijk twee verschillende vormen van oplevering.
Tijdens het evenement draait het om actualiteit.
Na het evenement draait het om volledigheid en blijvende bruikbaarheid.
Die twee hoeven elkaar niet in de weg te zitten.
Het moment waarop een foto verschijnt doet ertoe
Dat verschil vind ik interessant.
Dezelfde foto kan namelijk op verschillende momenten een compleet andere waarde hebben.
Een beeld van een volle festivallocatie is een week later een mooie terugblik.
Tijdens het festival kan het iemand laten zien wat hij op dat moment mist.
Een foto van een goedgevulde zaal is achteraf bruikbaar voor de website.
Op de avond zelf kan hij laten zien dat een evenement daadwerkelijk leeft.
En een foto van een spreker of artiest kan na afloop onderdeel zijn van het verslag, terwijl die tijdens het programma direct bruikbaar is voor een Story of update.
Het beeld verandert niet.
De context waarin het wordt gebruikt wel.
Daarom hoort voor mij bij eventfotografie steeds vaker ook de vraag wanneer een organisatie bepaalde beelden nodig heeft.
Niet alleen welke.
De volledige reportage heeft een andere functie
Dat betekent niet dat alles steeds sneller moet.
Juist niet.
De uiteindelijke reportage heeft een veel langere levensduur dan de paar foto’s die tijdens het evenement worden gedeeld.
Daarin wil ik ook de beelden opnemen die niet noodzakelijk dezelfde middag online hoeven.
Details van de locatie. Interactie tussen mensen. Overzicht, maar ook kleine momenten. Opbouw, programmaonderdelen, publiek, sfeer en alles wat samen vertelt hoe het evenement eruitzag.
Die foto’s kunnen later terechtkomen op een website, in een nieuwsbrief, bij een persbericht of in de communicatie voor een volgende editie.
Een goede eventreportage is daardoor niet alleen bewijs dat een evenement heeft plaatsgevonden.
Het wordt een beeldbank waar een organisatie nog veel langer iets aan kan hebben.
En bewegend beeld voegt weer iets anders toe
De laatste tijd kijk ik bij evenementen ook steeds vaker naar wat er gebeurt tussen de foto’s door.
Een foto kan een volle zaal geweldig vastleggen. Maar je hoort de muziek niet.
Je kunt iemand fotograferen die proost. Maar niet het moment ervoor en erna.
Je kunt laten zien hoe een festivalterrein eruitziet, maar niet hoe mensen erdoorheen bewegen.
Daar begint voor mij ook de interesse in korte video en aftermovies.
Niet als vervanging van eventfotografie, maar als een extra laag.
Een snelle foto tijdens het evenement heeft vooral kracht door zijn actualiteit. Een complete fotoreportage levert beelden op die afzonderlijk en langdurig bruikbaar zijn. Bewegend beeld kan daar iets aan toevoegen wat beide niet helemaal kunnen: het gevoel van beweging, geluid en tempo opnieuw oproepen.
Vooral bij evenementen ligt die combinatie eigenlijk behoorlijk voor de hand.
Ik ben die mogelijkheid zelf steeds verder aan het verkennen.
Beeld tijdens én na het evenement
Misschien moeten we eventfotografie daarom minder zien als iets waarvan de waarde pas ontstaat wanneer het evenement afgelopen is.
Sommige foto’s zijn juist sterk omdat ze vrijwel direct laten zien wat er gebeurt.
Andere beelden worden belangrijker in de dagen en maanden erna.
En soms vraagt een moment niet alleen om een foto, maar ook om beweging en geluid.
Het gaat uiteindelijk niet om zo snel mogelijk zoveel mogelijk content produceren.
Het gaat erom dat je op verschillende momenten het juiste beeld beschikbaar hebt.
Tijdens het evenement om te laten zien wat er gebeurt.
Na het evenement om te laten zien hoe het was.
Een evenement laten vastleggen?
Bekijk hoe ik werk binnen Events & Festivals.
