proostende ondernemers Wessel en Dafne voor hun speciaalzaak Het Bierkwartier te Doetinchem

Sommige samenwerkingen beginnen met een briefing, een offerte en een zorgvuldig geplande afspraak.

Deze begon met een glas bier.

Ik kende Wessel via Beer Geeks, waar hij mijn fotografie voorbij had zien komen. We bleken daarnaast ongeveer hetzelfde te denken over de manier waarop speciaalbier soms wordt neergezet. Niet als middel om zo snel mogelijk zoveel mogelijk alcohol binnen te krijgen, maar als product waar vakmanschap, smaak en een verhaal achter zitten.

Dat klikte.

Wessel stond op dat moment samen met Dafne aan het begin van Het Bierkwartier, een nieuwe speciaalbierwinkel in Doetinchen. Een nieuwe winkel betekent ook: nog geen eigen beeldmateriaal.

Er was geen enorm budget voor een uitgebreide productie en dat hoefde ook niet. We begonnen klein, met een eerste serie beelden.

Inmiddels fotografeer ik er ieder seizoen.

Zo bouwen we stap voor stap een beeldbank voor het bedrijf op, met fotografie die verschillende seizoenen, activiteiten, producten en mensen laat zien.

En juist doordat we nooit hebben geprobeerd om in één middag alle foto’s voor de komende jaren te maken, is er gaandeweg iets veel interessanters ontstaan:

een beeldbank die met de winkel meegroeit.

Aanzicht van historisch pand Het Bierkwartier te Doetinchem

Een bedrijf staat niet stil

Het klinkt aantrekkelijk om één keer een fotograaf te laten komen en vervolgens te denken: mooi, de fotografie is geregeld.

Alleen werkt een bedrijf meestal niet zo.

Er komen nieuwe producten. De winkel verandert. Er wordt een bijzondere vitrinekast geplaatst. Er ontstaat een nieuwe dienst. Er wordt een proeverij georganiseerd. Andere mensen komen in beeld en soms verandert zelfs de manier waarop een ondernemer zijn bedrijf wil laten zien.

De foto’s die twee jaar geleden perfect pasten, kunnen technisch nog steeds prima zijn.

Maar het bedrijf op die foto’s bestaat inmiddels misschien niet meer helemaal.

Bij Het Bierkwartier vullen we de beeldbank daarom iedere keer verder aan. Soms ligt vooraf heel concreet vast welke beelden nodig zijn. Voor bepaalde foto’s worden bijvoorbeeld vrienden gevraagd om als klant in de winkel te figureren.

Een andere keer ontstaat iets tijdens het fotograferen of zie ik zelf dat er nog een bepaald type beeld ontbreekt.

Zo wordt een shoot geen poging om opnieuw alles te fotograferen.

We vullen aan wat er nog niet is.

iconisch Orval bier in de sneeuw voor sfeervol verlichte speciaalzaak Het Bierkwartier

Sommige beelden kun je simpelweg niet plannen

Een van mijn favoriete voorbeelden daarvan ontstond op een winterochtend.

Er lag sneeuw.

Niet een restje grijze prut dat drie dagen eerder nog sneeuw was geweest, maar verse sneeuw voor de winkel.

In het weekend hadden we vroeg in de ochtend contact. Twintig minuten later stond ik voor Het Bierkwartier. Een paar minuten fotograferen en we hadden beelden van de winkel in een winters Doetinchem.

Die foto’s liggen nu gewoon klaar.

Komt komende winter de eerste echte sneeuwdag, dan hoeft niemand naar buiten om haastig met een telefoon een foto van de gevel te maken. Er is goed beeld dat precies bij dat moment past.

Hetzelfde geldt andersom voor beelden waarop de zon volop schijnt.

Je kunt bij een grote fotoshoot in november natuurlijk proberen om zomer te maken. Maar het blijft lastig om de zon zover te krijgen dat hij rekening houdt met je contentplanning.

Juist door op verschillende momenten in het jaar te fotograferen, krijg je omstandigheden cadeau die je tijdens één geplande productiedag nooit allemaal kunt organiseren.

Een goede beeldbank draait om variatie

Daarbij gaat het niet alleen om verschillende seizoenen.

Wat ik zelf sterk vind aan de beeldbank die bij Het Bierkwartier ontstaat, is de mix.

De winkel zelf. Producten. Details. Wessel en Dafne. Klanten. Een proeverij. Een cadeau voor Vaderdag of Moederdag. Bier en kaas. Een bestelling die wordt klaargemaakt. En inmiddels zelfs de bezorging per bakfiets.

Dat betekent dat er voor verschillende verhalen ook verschillend beeld beschikbaar is.

Een ondernemer communiceert tenslotte niet iedere week hetzelfde.

De ene keer gaat een bericht over een nieuw bier, de volgende keer over een proeverij en een paar weken later over een cadeau. Voor een website heb je andere beelden nodig dan voor een Story. Een advertentie stelt weer andere eisen en voor drukwerk kan een foto ineens maanden later opnieuw relevant worden.

Ik zie mijn foto’s van Het Bierkwartier dan ook vrijwel iedere week ergens terugkomen. Soms uit de nieuwste shoot, soms uit een serie die al veel langer geleden gemaakt is.

Dat is voor mij uiteindelijk het verschil tussen foto’s laten maken en een beeldbank opbouwen.

Het eerste levert mooie beelden op.

Het tweede zorgt dat je iets te kiezen hebt wanneer je ze nodig hebt.

Herkenbaarheid ontstaat door herhaling

Er zit nog een voordeel aan steeds terugkomen.

De beelden beginnen bij elkaar te horen.

Niet omdat iedere foto exact hetzelfde licht, dezelfde compositie of dezelfde achtergrond moet hebben. Dat zou behoorlijk saai worden.

Maar er ontstaat wel een herkenbare manier waarop mensen, producten en de winkel in beeld komen.

Die consistentie heeft ook buiten fotografie waarde. Marketingonderzoek laat zien dat kleinere merken kunnen profiteren van consistente communicatie over langere tijd. Ook binnen onderzoek naar merkbouw speelt het consequent ontwikkelen van herkenbare merkelementen een belangrijke rol.

Dat klinkt allemaal aanzienlijk academischer dan hoe het er in de praktijk aan toegaat.

Daar betekent het vooral dat iemand regelmatig beelden voorbij ziet komen die steeds opnieuw voelen als Het Bierkwartier.

Niet omdat er overal een enorm logo overheen staat.

Maar omdat winkel, mensen, producten, sfeer en manier van fotograferen samen herkenbaar worden.

Elkaar kennen helpt

Dat ik inmiddels vaak bij Het Bierkwartier heb gefotografeerd, maakt mijn werk daar ook makkelijker.

Ik weet hoe de winkel eruitziet, ken Wessel en Dafne en weet steeds beter welk soort beeld bij hen past.

Daardoor kijk ik anders rond dan tijdens een eerste kennismaking.

Voor openingstijd kan ik rustig door de winkel lopen en ieder hoekje bekijken. Soms ligt er een duidelijke vraag. Soms zie ik zelf iets waarvan ik denk dat het nog ontbreekt.

Het voelt inmiddels ook een klein beetje als mijn winkel.

Dat is hij nadrukkelijk niet, voordat ik straks ineens op zaterdag achter de kassa word verwacht, maar die betrokkenheid helpt wel.

Een langdurige samenwerking zorgt ervoor dat je als fotograaf niet iedere keer opnieuw bij nul begint. Je kent het verhaal al en kunt daardoor eerder kijken naar wat er nieuw is.

En soms vraagt nieuw beeld om een ander medium

Dat gebeurde ook toen de wens ontstond om de bezorging per bakfiets te laten zien.

Video stond bij mij zelf al jaren ergens op een denkbeeldige lijst met dingen waar ik “ooit nog iets mee wilde doen”. Ik had zelfs vier jaar eerder al een gimbal gekocht, hem een keer getest en daarna uiterst professioneel jarenlang in een kast opgeborgen.

De vraag van Wessel en Dafne naar bewegend beeld gaf uiteindelijk het zetje.

Voor de bakfiets had ik vrij snel een klein verhaal in mijn hoofd. Vanuit de winkel, door Doetinchem, langs herkenbare plekken en uiteindelijk de bestelling bij de klant.

Tijdens het filmen hebben we dat op basis van wat we tegenkwamen nog wat bijgestuurd.

En juist bij dit onderwerp werd duidelijk waarom niet iedere boodschap automatisch een foto hoeft te worden.

Bezorging is beweging.

Je kunt iemand prima met een bakfiets fotograferen, maar daarmee laat je niet volledig zien wat die dienst inhoudt. In video konden winkel, fiets, stad, route en overhandiging onderdeel worden van hetzelfde korte verhaal.

Voor Het Bierkwartier leverde dat een nieuw soort beeld op.

Voor mij werd het tegelijkertijd de pilot waarmee een idee dat jarenlang in mijn hoofd zat ineens een serieuze nieuwe richting binnen mijn eigen bedrijf kreeg.

Soms groeit niet alleen de beeldbank mee.

Meer over hoe ik fotografie aanvul met bewegend beeld lees je bij Korte bedrijfsvideo’s

Niet alles hoeft vandaag gemaakt te worden

Misschien is dat uiteindelijk waarom ik deze manier van werken zo prettig vind.

Bij een eerste shoot hoeft niet alles opgelost te worden.

Begin met wat je nu nodig hebt.

Kijk vervolgens welke beelden daadwerkelijk worden gebruikt. Waar grijp je steeds naar terug? Wat mis je wanneer je iets wilt plaatsen? Welke nieuwe ontwikkelingen zijn er binnen het bedrijf?

En vul op basis daarvan verder aan.

Zo ontstaat na verloop van tijd niet alleen een map met veel foto’s, maar een verzameling beelden die daadwerkelijk bij het bedrijf hoort.

Bij Het Bierkwartier heten die mappen bij oplevering bij mij trouwens regelmatig dingen als Sneeuwkwartier, Kaaskwartier en Fietskwartier.

Volstrekt professioneel bestandsbeheer.

Maar inmiddels ook een aardig overzicht van hoe een winkel door de jaren heen steeds opnieuw iets nieuws te vertellen krijgt.

Een beeldbank bouw je daarom niet in één middag.

Je laat hem meegroeien met je bedrijf.

iconisch beeld voor Het Bierkwartier. Zandloper die in het logo terugkomt met op de achtergrond de basis-ingrediënten van bier. Onderdeel van de beeldbank.

Ook bouwen aan beeld dat met je bedrijf meegroeit?

Bekijk hoe ik werk binnen Bedrijf & Merk.